Διαβάσαμε : Ο Συντηρητής

Ξεκινώντας από τις πρώτες γραμμές, αυτό το βιβλίο της αγαπημένης συγγραφέας Nadine Gordimer, ο συντηρητής, αισθάνεσαι ότι απλά γίνεσαι μάρτυρας μιας μέρας του πρωταγωνιστή. Ένας πλούσιος άντρας, μία φάρμα, μερικοί μαύροι εργάτες, την εποχή του απσχάιμερ, στην Νότια Αφρική.

Μπορεί ένας πλούσιος άνθρωπος που έχει άπειρες ασχολίες, να ανακαλύψει τις χαρές της φύσης.
Ένας άνθρωπος που διοικεί τεράστια εργοστάσια, τα οποία εκμεταλεύονται το ανθρώπινο δυναμικό των μαύρων, να συμφιλιωθεί με τους εργάτες της φάρμας και να γίνει φίλος μαζί τους?

Οι παρομοιώσεις στο βιβλίο είναι συγκλονιστικές, η περιγραφή της συγγραφέως είναι τόσο αληθινή που πραγματικά αισθάνεσαι ότι βρίσκεσαι μέσα στην φάρμα, ότι ακούς τους θορύβους της, ότι μυρίζεις το άρωμά της.

Δεν θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι ένα συνηθισμένο βιβλίο με αρχή μέση και τέλος. Η ιστορία ξεκινά περιγράφοντας ένα σαββατοκύριακο του πλούσιου στη φάρμα, ένα οποιοδήποτε σαββατοκύριακο. Υπήρχαν πολλά πριν από αυτό και θα συνεχίσουν να υπάρχουν.

Σκόρπιες σκέψεις του πλουσίου, αναμνήσεις χωρίς ιστορική συνέχεια γεμίζουν τις σελίδες του βιβλίου. Μέσα από αυτές τις σκέψεις και αναμνήσεις μαθαίνουμε για την ζωή του, για την πετυχημένη επαγγελματικά και αποτυχημένη προσωπικά. Καθώς αντιλαμβάνεσαι πως σκέφτεται αρχίζεις να συνειδητοποιείς ότι μάλλον θα επιθυμούσε τα πράγματα να ήταν αντίστροφα. Αρχίζει και βαριέται την πλούσια ζωή, βρίσκει παρηγοριά και καταφύγιο στην φάρμα του. Αρχίζει και αισθάνεται πιο κοντά στους μαύρους εργάτες του, χαζεύει τη φτωχική ζωή τους, γίνεται μάρτυρας των συνηθειών τους, πάρα με τον γιο του. Ένας γιος που ιδεολογικά ταιριάζει πιο πολύ στους μαύρους πάρα στην ζωή και στην πολυτέλεια που του προσφέρει ο πατέρας.

Η γη, η φάρμα, τα ζώα της και τα φυτά, αυτά είναι οι πρωταγωνιστές του βιβλίου. Μια γη που την συγκεκριμένη ιστορική στιγμή ανήκει στους λευκούς. Μια γη που αρχίζει σιγά σιγά να διαφαίνεται ότι θα περάσει στα χέρια αυτών που πραγματικά ανήκει και σε αυτούς που την έχουν ανάγκη.

Το βιβλίο έχει τίτλο ο συντηρητής, διαβάζοντας και φτάνοντας προς το τέλος αναρωτιέσαι σε ποιον από όλους τους ήρωες του βιβλίου αναφέρεται.

Είναι ένα βιβλίο για απαιτητικούς αναγνώστες μιας και δεν υπάρχει συνέχεια της ιστορίας και αναγνώστες που έχουν διαβάσει Ναντίν Γκόρντιμερ. Θέλει αρκετή προσήλωση μιας και μπαίνεις στο μυαλό του πλουσίου και ακολουθείς τις δικές του ορμές. Όπως και στο δικό μας μυαλό οι σκέψεις μας είναι ανάκατες και περνάμε από το ένα στο άλλο, έτσι και οι λέξεις του βιβλίου περιγράφουν την ζωή του πλουσίου.

About the author

Μερικά πράγματα είναι τόσο απλά που αγγίζουν το τέλειο.

Related

Κέρασέ μας ένα σχόλιο

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.