Διαβάσαμε : Το Οχτώ

Αυτό το βιβλίο το έβλεπα πολύ συχνά στους πάγκους των βιβλιοπωλείων. Πάντα το απέρριπτα, έλεγα πως πρόκειται για άλλο ένα βιβλίο-αντιγραφή των βιβλίων του Νταν Μπράουν. Μετά την επιτυχία του “Κώδικα Ντα Βίντσι”, όλοι ξεκίνησαν να γράφουν φανταστικές αληθοφανείς μυθοπλασίες, με μυστικά που όποιος τα κατέχει μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, με σύμβολα που πηγάζουν από την αρχαιότητα και βασανίζουν ακόμα μερικούς ανθρώπους και με γρίφους που μόνο κάποιοι εκλεκτοί μπορούν να λύσουν.

Σε μία τελευταία επίσκεψη σε ένα βιβλιοπωλείο είδα ξανά το βιβλίο στον πάγκο, αυτή τη φορά όμως με μία γενναία έκπτωση και τελικά αποφάσισα να το αγοράσω. Με έκπληξη διάβασα στις αρχικές πληροφορίες ότι το βιβλίο για πρώτη φορά κυκλοφόρησε 10 χρόνια πριν τον “Κώδικα ντα Βίντσι” (ότι σκεφτόμουν μέχρι τώρα ήταν απολύτως λάθος). Προς έκπληξη μου, τελικά κατέληξα στο συμπέρασμα πως το συγκεκριμένο βιβλίο είναι πολύ καλύτερο από αυτά του Νταν Μπράουν γενικά, (αφήστε που πολλά στοιχεία ο εν λόγω συγγραφέας μάλλον τα έχει δανειστεί από το 8).

Αυτό που κάνει το βιβλίο να ξεχωρίζει είναι ότι δεν μπορείς να το εντάξεις σε μία κατηγορία. Eίναι μυθιστόρημα, είναι μυστηρίου, είναι ερωτικό, είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας, είναι περιπέτειας, είναι ιστορικό, ή είναι όλα τα παραπάνω; Για μένα, είναι ένα μυθιστόρημα που δεν κοιτάει μόνο σε μία μεριά της λογοτεχνίας. Είναι φαντασία, είναι έρωτας, έχει μυθιστορηματική γραφή, (όχι σεναριακή), με μία λέξη είναι ολοκληρωμένο.

Κάτι άλλο που το κάνει μοναδικό είναι ότι περιγράφονται δύο διαφορετικοί κόσμοι με απόσταση 200 ετών. Και στους δύο κόσμους η ιστορία είναι μία, ένα σκάκι που ανήκε στον Καρλομάγνο και πώς αυτό επηρεάζει τις ζωές των πρωταγωνιστών, πώς οι πράξεις των πιο παλιών επηρεάζουν τις ζωές των πιο σύγχρονων. Η εναλλαγή αυτή δεν είναι καθόλου κουραστική, ίσα ίσα είναι απόλυτα ταιριαστή, η συγγραφέας είναι σε θέση να τονίσει τις κατάλληλες αποχρώσεις του κάθε αιώνα.

Ένα μυστικό λοιπόν κρυμμένο με κώδικες μέσα σε ένα σκάκι, το οποίο έχει φτιαχτεί πολύ παλιά, ένα μυστικό που θέλουν να τον ανακαλύψουν τόσο τα μαύρα πιόνια όσο και τα λευκά. Η μία ομάδα για να αποκτήσει τη δύναμη που κρύβει και να κυριαρχήσει και η άλλη γνωρίζοντας ότι η δύναμη αυτή αν δεν χρησιμοποιηθεί για καλό σκοπό θα φέρει την καταστροφή, γι’αυτό και θέλει να το εξαφανίσει.

Το σκάκι έχει τεμαχιστεί και τα κομμάτια του έχουν ταξιδέψει σε όλον το κόσμο, από την Αλγερία μέχρι την Αμερική. Η βασική υπόθεση του βιβλίου είναι ποια ομάδα θα καταφέρει να συγκεντρώσει όσο το δυνατόν περισσότερα κομμάτια. Όπως στο σκάκι όμως, τα περισσότερα πιόνια χάνουν και την τελική μάχη την δίνουν ο βασιλιάς και η βασίλισσα.

Το βιβλίο προσφέρει μια πλήρη ποικιλία προκλήσεων στον αναγνώστη: πάνω από 60 χαρακτήρες, νέοι και γέροι, άνδρες και γυναίκες, με πινελιές από όλο τον κόσμο. Διάσημα ιστορικά πρόσωπα εμπλέκονται στο μυστικό μαζί με απλούς καθημερινούς ανθρώπους. Οι πρωταγωνιστές εξαρχής δεν γνωρίζουν τον ρόλο τους στην σκακιέρα, ούτε ποιοι ανήκουν στην ίδια ομάδα. Ο ρόλος του καθενός ξετυλίγεται σιγά σιγά με αποτέλεσμα οικογένειες να διαλύονται, φιλίες να αναγεννιούνται. Στο τέλος φυσικά μία είναι η ομάδα που θα υπερισχύσει.

[ctt title=”Μυστήριο, έρωτας, φαντασία, ιστορία, περιπέτεια…. ” tweet=”Μυστήριο, έρωτας, φαντασία, ιστορία, περιπέτεια…. http://ctt.ec/t1pB9+” coverup=”t1pB9″]

Η συγγραφέας αφηγείται την ιστορία καλά. Το κείμενο ρέει και είναι εξαιρετικά συναρπαστικό, κάθε κεφάλαιο σε οδηγεί ένα βήμα προς τα μπρος και σίγουρα θα το διαβάσατε με ταχύτητα και ενθουσιασμό. Πολλές φορές φυσικά θα σκεφτείτε ότι γενικά διαβάζετε βιβλία με μεγαλύτερη σοβαρότητα και υψηλότερες λογοτεχνικές αξίες, όμως η συγγραφέας θα σας αναγκάσει να συνειδητοποιήσετε πως μερικές φορές μπορεί να ρίξετε όλη την προσοχή σας σε ένα παραμύθι για μεγάλους. Άλλωστε κάποια βιβλία έχουν σοβαρούς πνευματικούς και λογοτεχνικούς σκοπούς, κάποτε όμως θέλουμε τα ταξιδέψουμε και σε μία μεγάλη περιπέτεια.

Την Κάθριν Νέβιλ την χαρακτήρισαν ως τον θηλυκό Ουμπέρτο Έκο, παρ’ όλες τις καλές εντυπώσεις όμως που μου άφησε το βιβλίο, θεωρώ τον χαρακτηρισμό άστοχο. Για μένα, όποιος πιάνει στο στόμα του τον Εκο….

About the author

Μερικά πράγματα είναι τόσο απλά που αγγίζουν το τέλειο.

Related

Κέρασέ μας ένα σχόλιο

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.